Sana Gönül Verince Ben / Gülmeyi de Öğrenmişim

gözlerindeki deryaya

bakamadım doya doya

geçer diye saya saya

günleride eskitmişim

sevsende sevmesende

şu yürek hanesinde

bilirim deyilsinde

leylalardan eylemişim

allı morlu ruju sürüp

saçlarını yandan örüp

kapımdan geçince görüp

belki seversin demişim

ben seni gördüm göreli

mecnun oldum adım deli

hem insafsız hem cilveli

böyle birşey görmemişim

tarif edem anlayana

şu yüreğim beter yana

fazla görmeyesin bana

daha önce sevmemişim

felek kurşunu deyince

canım çıktı ince ince

gönül verip yar sevince

dedim henüz ölmemişim

ağlamayı bilmezsin sen

bilir ancak her gün ölen

sana gönül verince ben

gülmeyide öğrenmişim

yüreğimde yoktur yama

boyun büktüm şu sevdama

kaderimi deyil ama

ızdırabımı yenmişim

torunlarım sorarlarsa

nikahta keramet var ama

derim herkes sevdalansa

vaktinde bende sevmişim