Sana Kalır

Senin gecelerine kurşun sıktılar

Deştiler yarasını toprağının

Senin yağmurlarında güneşe vardılar

Yıkıldı aşk üzerine şahşalı tapınağın.

Yedi iklim dört mevsim bir de sen

Yürüdünüz çorak toprağında kalbimin

Alırsan bir parça, o şairin prangalı hasretinden

Sana kalır, aşk için yaktığın ateşlerin.

Kah sırtımda kah koynumda

Taşıdım kendine düşman aydınlığı

Asırlar geçti siyahları kibritle yakanda

Sana kalır, evrenin serseri dağınıklığı.

Bir elin suya değsin bir elin ateşe

Erit nefesindeki sesi gönlünce

Acımsı bir bakış ısmarlarsan keşmekeşe

Sana kalır, düpedüzdük, gündüz gece.

Uzaklara git çek elini içimden

Sana kalmaz bu yürek toprağındır

Medet umma artık Anka'nın küllerinden

Sana kalır, ölümler, yaşamak sevdanındır.