Sana Karanlığı Bırakıyorum
Elimde yalnızlık var
Gecelerin karanlığı
Şarkıların hüznü
Sen yoksun ya artık
Beni de yok bilsin dünya
Varlığım sensiz bu kadar anlamsızken
Hayata dair en ufak bir katkım olmayacak
Böylesine severken gitmen akıl alacak şey değil
Bu yüzden çalışmıyor beynim
Sorular öylece cevapsız bakıyor bana
Oysa tutkundum sana
Gülüşlerimin sebebi
Kelebeklerimin kraliçesiydin
Şimdi içimdeki bütün kelebekler sustu
Çırpmıyor kanatlarını
Bir anlayabilsem, bir anlayabilsem
Bu kenti seninle tanıdım
Seninle yaşadım
Gönen'i böyle sessiz görmek
Böyle hüzünlü görmek
Böyle bomboş görmek acımı daha da katlıyor
Bilsen kalbim nasıl da ağrıyor
Gönen'in bir tarafından senin tarafına bakıyorum
Ne ay var ne yıldızlar karanlıkta kayboluyorum
Sokağın iki tarafına da gidiyor gözlerim
Belki de seni arıyorum
Gönen kara bulutlu bu günlerde
Yüreğimde kopan fırtına
Aşk gemilerini batırıyor
Özlem hiç bu kadar acı vermemişti
Seni özlemek tüketiyor kayboluyorum
Karanlığında
Kaçıp gidesim geliyor Gönen'den
Kaçarımda gidecek yerim yok ki
Nereye gideceğini bilmeyen serseri bir kurşun gibi
Dönüp dolaşıp kendimi vuracağım sonunda
Yağmur başlar birazdan
Gönen'in yağmurunu seninleyken sevdim
Ama şimdi bir tek damla bile düşse üzerime
Gözyaşlarımda, akacak yağmurla birlikte
Bunu istemiyorum
Sessizlik içimde büyüyor, bir uğultu oluyor
Kulaklarımı kapıyorum
Ve
İlk kez itiraf ediyorum
Ben korkuyorum
Kim bilir hangi kıyıda
Kimin türküsünü söylüyorsun
Kime açıyorsun yüreğimim derinliklerini
Ve kimin için topluyorsun deniz yıldızlarını
Yine de aldırma sen bana
Hayatta öğreneceğim çok şey varmış
Öğreniyorum
Bunlardan biri de sensizliğe dayanmakmış
Dayanıyorum
Gemimin yelkenlerini şişirecek bir rüzgâr çıkacak bir gün
Pupa yelken yol alacağım aşk denizlerinde
Sevmek böyle bir şey işte, aşk böyle bir şey
Gittiysen gittin, sana kızamıyorum
Benim isyanım kendime
Sen mutlu ol
Mutlu et yüreğini
Bana Mavi yi adamıştın
Mavi de kalıyorum
Sana karanlığı bırakıyorum.
VKT