Sana Sarılmak

annem alnımdan öpüyor

belki son günlerim

acı soslu

kan çanaklarına batırılmış gözlerim

mırıldanırken sabah kuşları

tozlu merdivenlerden çıkarım

basakmaklarda yenmiş bir gofretin

buruşturulmuş yaldızlı kâğıdı

sana çikolata kokulu mektuplar yazarım

bir bok sineği konar omzuma

hüzünlü tüylü ayakları titrer

tarihlere notlar düşürülürken

sıkılıp uçar gider

insanlar gereksizlerin uğruna

pisipisine ölürlerken

belki seni çizerim

dağılan bulutları bir bir

parmaklarının ucuna

usul usul sererim

tam da güneş batarken

düşlerimde ziyaretime gelirsin

bir tek sana gülerim

sen de kalır bulutlu bakışlarım

korkmadan ölümüme

olta ucunda kırmızı barbun

kahramanlar gibi çekip giderim

...

annem alnımdan öpüyor

yıldızlar kanatlanmış

mutluluktan uçuyor