Sana Seni Anlatmak

Bu gece sana, seni yazmak geldi içimden...

Biliyorum çok zor olacak...

Asla tam karşılığı olmayacak cümleler, hissettiklerimin...

Asla tam olarak anlatamayacağım sana duygularımı...

Belki de güzel olan yani budur dimi sevgili?

Anlatamamak...

Dile getirememek...

Mahreminde saklamak...

Etrafını dikenli tellerle çevirmek cümlelerin...

Gömmek onları yedi kat yerin dibine...

Kaybetmemek için seni susmak sonsuza kadar bir lal gibi...

Kaybetmeyi göze almak seni, idamını bekleyen bir mahkum gibi..

Her geçen saniye biraz daha yaklaşmak vuslata...

Bu anlamsız cümleler topluluğu sana yakınlaştırdıklarını bilselerdi beni, mutluluktan geberirlerdi eminim...

Heyecanlanmak ilk kez bu kadar doğal geliyor bana...

Kalbim kafeste bir serçe,

Gözleri dolu dolu fakat göğsü dimdik...

Beklemede vuslatı...

Miladını beklemede...

Hayata yeniden geleceği anin hayaliyle sürdürmekte yaşamını...

Sahibinin o masum dokunuşunu beklemekte...

Sahi sevgilim nasip olacak mi bana seninle gezmek Faroz'da...

Saçlarına dokunduğu için ağız dolusu küfürler savurabilecek miyim yanımızdan geçip giden rüzgara...

Gözlerine dalıp gittiğimde martıların sesiyle kendime gelip "hayal değilmiş lan" demek nasip olacak mi mesela?

Seni istiyorum ey yar...

Yüreğini yüreğimde istiyorum...

Gözlerini gözlerimde...

Hayalinle huzur dolan kalbimde istiyorum ellerini...

Sıcaklığını istiyorum bam telimde...

Dudaklarının arasından çıkan her bir nefesi hissetmek istiyorum ensemde...

Ve o an ölmek istiyorum..

Anlaşılmaz bir huzur içinde...

...