Sana Yaşıyorum...

Saçlarıma dökülürken gecenin eli

Yayın ucuna siner usulünce melankoli

Ay ve ateş birde keman sesi

İtaatsiz geri döner yıldızların alevi

Yönsüz yalnızlıkların adı olur ?sevgi-

O vakittir ki...

Yazılır birkaç varidatın satırı

Dudaklarımda toplanır kızıl sızı

Kadehte debisi şaşmış alkol

Hoyratça boğazımı okşayan sancı

Yandıkça yanar için için okuduğun menkıbem

-Boş dönen kalbim -

Su taşımaz değirmen

Sana çevrilmez kıblem

Ve zaman düşer eksik basılan notalarda

Daha çok hüznün karanlık elbisesini giyerken

-Bir başka düş- olur

Peşi sıra karşımda anlatır

Beni, bana yabancı eder durur

Gülerim mimiklerinde kırılırken sevecen

Bir anne gibi avuçlar yanaklarımı

Benim olamadığın kadar seninim der her yolcu edilen

Çakı keskinliğinde saplanır acı

Sarar kanayan parmakları

İçli içli çeker içini gözlerinden dışarı

Bir kere daha, bin kere belki de

Nedenlerin peşinden aralar niçinlerin ahı

Kaç kere daha kaç kere eder bilinmez günahı

O vakittir ki...

Umut geçenlerin ardından gider gölge gibi

Koparılan papatya yapraklarında kalan

Belkide bir sibel damlasında ilk baharın asılışı

Yerle gök arasında yalpalayan

Bu yüzden uyuyan düşlerimin ıslaktır yastığı

Suretini gözlerimde uyuttuğum

Sarhoşluğumda ismin kalır yazılı

Ne zaman ödünç versem kanatlarımı

Hep kırık getirdiler aşkımı

Kimse sormasın artık...

Hiç kimse...

Yalnızlığıma yüzük taktım

Şeytanla sevişmelerim bundan her gece

Kimse sormasın artık...

Hiç kimse...