Sana Yenik Coğrafyam
Lisanım yaralı
lehçesi kırgın cümleler dokunur suretime
Sana yolculuktayım
hüzzam bir şarkı nakaratında
haberin olmadan
ses tonundan öpüyorum.
Öyle birikmiş ki içimde gidilmemiş yollar
ben hala
gözlerimi kaçırarak konuşuyorum
Soruyorlar,
'kılımı bile kıpırdatmıyorum' diyorum
lakin gel gör ki
haddi hesabı yok savruluşumun
eteğini toplamış bir dağın küskünlüğü bu
öyle her bahar
gelişigüzel çiçek açmaz biliyorum.
Sana
çiçek bahçesi vaat etmiyorum Sofia
gel ki
birlikte ekelim istiyorum
Sana koşarken değil de
seni beklerken yoruyor bu hayat
ömrüme denk seni sevmelerim
herşeyi sade, bir seni abartılı seviyorum.
Güçlüyüm Sofia
kırılmış bir kalbin
yükünü omuzlarımda taşıyacak kadar güçlüyüm
sesime gömdüm
ne kadar derin yaram varsa
onlarca kişiyle yol yürüdüm de
yolun sonuna seninle kalmak istiyorum.
Bazen kapıyorum gözlerimi
seni anlatan şarkıların yanına uzanıyorum
hatırlamıyorum
geri gelmesi mümkün olmayan hiçbir şeyi
niyetim yok diye yeni yorulmalara
mesafeli duruyorum
içimde susturamadığım çığlıklar var Sofia
kim bağrıma bastıysa incitti hepsini anımsıyorum.
'Geçer' diyorum
biraz yürüsem sanki hepsi geçer
sonra bir bakmışım ki
sokağın orta yerinde hıçkıra hıçkıra ağlıyorum
ve en kötüsü de bu Sofia
burası gelgitlerin olmadığı bir dünya olsa
ben yine gelirdim
sen yine giderdin biliyorum.
çünkü benim
sana yenik coğrafyam Sofia
yüz ifademden
ses tonuma kadar hissediyorum
Benim
sana yenik coğrafyam
yüz ifademden
ses tonuma kadar hissediyorum.
Künye · No. 365194
- Eser
- Sana Yenik Coğrafyam
- Şair
- Mustafa Temel
- Yayımlanma tarihi