Sandığım

kırılıp gidiyorum dalga kıranlar boyu

ama bitmiyor deniz

iyimser öpücükleri köpük köpük

kıyıda hep beni unuttuğun rıhtım

elinden düşürdüğün şiirde

talan edilmiş gülüşleri martıların

şimdi seni düşündüğüm andır zaman zamansa

bütün sonralar daha sonra

önceler eylemsiz

yollar sana yürünürse anlamlıdır uzaklar

şimdi seni yaşadığım yerdir şehir

aynasız bir bilinmezlikten kaçıp

serab-ı ömrüme götürdüğüm benzetmesiz bir sankiydi

güzelliğine eş sandığım

ama sandığım...

sesinin yankısıyla evli bir yalnızlık yüreğimde

yüreğimin kırıkları

gözyaşlarımın tuzlu asidiyle delik deşik

sivri uçlu

keskin

dağınık

şimdi ancak sana ağlarsam adam gibidir hüzün

ve gidişinle eğitilir ayrılık

sensin toprağı yüreğimin

kalbim senin için attıkça

çiçeklenecek

ömrüm-

üz...

gömüldüm sana

sende durdu zaman

başka bir sonum yok

sensiz...