Sarhoş Diye Anıldım

Namerdin sofrasına azık yaptılar

Meze diye sunuldum ona yanarım

Bazı zaman böldüler bazen çarptılar

Mal yerine konuldum ona yanarım

Kalbe en güzel neyse onu öğrettim

Ne bir gün öfkelendim ne de küfrettim

Yüzüme her güleni dostum zannettim

Yanıldım çok yanıldım ona yanarım

Ne kadar da zor imiş hayat okulum

Elimden hep alındı paramla pulum

Yok altıma serecek şimdiyse çulum

Kuş misali yonuldum ona yanarım

Uzak benden çok uzak huzur neşe de

Keşke balık olsaydım ben de şişede

İki kadeh içerken kuytu köşede

Sarhoş diye anıldım ona yanarım

azaptar