Sarı Gülüşlerimin Mor Işıklı Meyhanesi...(son)

Şahin o günün sabahında karar verdi konuşmaya anasıyla

Lakin söze nerden başlayacaktı oda bilmezdi...

Yavaş yavaş yürüdüğü yolda alacağı cevaptan korkarak

Kapıya yöneldi ve zile uzanamadı eli...

Cesaretimi toplamalıyım dedi ve zile uzandı

Acı acı çaldı içinde o an sancı saplandı yüreğine...

Kapı açıldı anasının gözüne bir bakışı vardı

Sanki kanadı kırık serçe...

İçeriye girdi sıcak bir çay içti ve başladı lafa girmeye...

Anlattı Gülcan'ı bir solukta...

Ana doğu kadını olur mu dedi hiç olur mu yiğidim

Ne derim ben el âleme...

El âlem hep onlar için yaşamadık mı zaten?

Şahin olacağı bile bile gittiği kapıdan boş döndü...

Ama yine de umudu vardı içinde...

Kafasına koymuştu ve yapacaktı...

Gülcan'a ne diyeceğini bilmeden koyuldu yola

Artık varmıştı ahusunun yanına...

Girdi içeriye gözlerine uzunca baktı ve ?sen kaderimsin dedi...?

Gülcan güldü uzandı yanına anlat ne oldu dedi...

Şahin olan olmayan ne varsa anlattı...

Artık işleri zordu ana duası olmayacaktı ikisin inde ardında...

Artık ne olsa faydasızdı...

Derken aylar geçivermişti...

Her şey yolunda taki o geceye kadar...

Kara gece Gülcan'ın günahla tekrar yüzleştiği gece...

Bir gece aradı şahin Gülcan'ı ama cevap alamadı

Korktu evine gitmek için yola koyuldu...

Ama kendini ne bekler bunu bilemeden...

Kapıyı çaldı kapıyı bir erkek açtı ve sonu malum işte...

Bir bıçak saplandı Şahin'e etleri lime lime...

O an değmezdi diye düşündü ama seviyordu ne fayda...

Sadece baktı ve oradan uzaklaştı...

İşte o an uzaklaşmalıydı onun yurdundan görmemeliydi diye düşündü...

Zaten sabahına yok oldu gitti...

Yurdundan uzakta sefil bir hayat yaşadı...

Ayakkabı boyadı garson oldu ve köprü altı meskeni

Parklar şiir yazmak için en ideal yerdi...

Artık özlem başında iyice duman oldu

Dayanamadı ve döndü...

Döndü dönmesine ama daha bitmedi Şahin...

Acın ikiye katlanacak...

Bir gün bir haber geldi Şahin'e...

Gülcan ölüm döşeğinde diye...

Koştu yetişti hastaneye ve o manzara gözlerinde mezar olacaktı...

Gülcan sevgilisiyle koyulduğu yolda trafik kazası geçirmişti

Ölümle yüz yüze geldiği zaman Şahin'i istemişti yanına...

Vicdan temizlemek lazım değil mi?

Anlattı beni affet dedi ikide yaş geldi gözünden

Şahin parmaklarını uzattı iki damla inciyi sildi ama

Yüreği alev ateş yangınlarda...

Affettim seni yeter ki ölme diyecekken kapadı gözlerini Gülcan

Artık yoktu...

Ağladı yiğit ilk defa bu kadar çok ağladı...

Ne fayda artık olmayacaktı...

Şahin artık parkları sevdalısına şiir yazmak için mesken tuttu

En yanık şiirlerini yazdı...

Her şiiri bir esmere adalı

Her şiir inceden bir gözyaşıydı artık...

Şimdi hayat devam ediyor ama Şahin hala esmerine kavuşma telaşında

Bir gün daha koparıyor ömür sayfasından...

Sen yaz şair ben esmer aşkından yanan sayfanda

Gözyaşı kuruturum bıkmadan...

Sen Varol gerisi boş bu hayatta...

Hadi Şahin kal sağlıcakla...