Sarıkamışın Dağları

öncesi sonrası

ardına bakmadan

düştüğüm bu yolda

ne varsa vazgeçtim..

hayatta

kaybetmekte var

hesapsız, plansız, doyasıya

kazanmak,

bir ömür çaresiz

sarmalında hırsların,

doksan bin kişinin

donduğu bu dağlar..

bu dar yollarda

böylesi sıkıştığımız

çarkların arasında

ne var?

bizi bizden alan

acılara uzaklardan bakmak

neden böyle sıcaktır..

oysa ne varsa

kaderinde, hayat

kucaklamaktır..

savrulduğumuz sohbetlere...

ardından gelen

çayların demlendiği

bir güz mevsiminde

dökülüyor yapraklar işte..

dilimin ucunda

dönemediğim virajlar

ağzı sigara kokulu gecelerde

yıldızlardan atladığım

ancak hiç tutamadığım

bir şeyler var...

ümitlerin

tek tek üfleyip ışığını

bir mum yaktım,

ucunda ruhum sönüyor

sanki bu akşam...

bu akşam

yine yalnızım...

neden diye sorma sakın

bu kaf dağlarının ardı boş...

senin ulaşmak dediğin

bu sıra dağlarda

kaybetmeden,

bu çorak dağlarda

kaybolmadan,

imkansız...

30.08.2012