Sarışın Yağmurlar
9,8' lik deprem her sabaha merhabam
Bacağı kopmuş bir çocuk
Bir anne yalan üstünü
Sevgiyle kapatmış
Gözyaşı
Kan
Duman toz altı
Neyle doldurulur bunca boşluk
Kurgulanmaz dünya
Saat katranı sonun en sonunda
Olmak isteyip de olamayan
Olup da aradığını bulamayan
Yarımlar evreni
Hiç bütünü olmayan
Bir dünya ki
Küskün sahra ormanı
Yıldızların ayağı topal
Sarışın yağmur ıslağı saçlarım artık
Binlerce ter kokulu iklim
Tenine sindiğinden mevsimler böyle ayakaltı
Üç ölü bir yaralı her gecem
Yara yarayı emzirir
Rafineri olmayan bozuk iltihabıyla
Tanınmaz artık
İlk nerede kanamıştı
Kendi yarasına yabancı olur mu insan
Bir yanda kadavra kokusu
Elvan elvan ölüm
Yarımlar evreni
Her şey yarım yamalı
Şehir üstüme ayaklanıyor
Koloni koloni yalan yüzler
Gülüşlerinin parmağı tetikte saklı
Kahkahaları gökkuşağını karalıyor
Bir serçenin kanadı dalda yırtık
Yağmurlar orijinal sarışın
Beyaz ölüme hangi fantezi yaraşır
Genzimde tütüyor
Yürek geni taştan olan
Kaldırım taşları takılır aklıma
Herkesin geçtiği
Basıp geçtiği
Ayak basılmayan yerleri var mı?
Onu düşünüyorum
Ömür başımı koyduğum yerde
Çiğnendi mi
Ayak izi taşır mı üstünde
Ayaz basması bir gece daha
Üç ölü bir yaralı
Beklenmedik tusunami
Korkulu üşümek basıyor
Üşüyorum yine...
Toprağın bağrı sıcak mı bilmem...
Dilemma Sancıları