Savaş

Patron-ağa devletinde

Şaştım kaldım olanlara,

Dindarlara, yobazlara,

Kaba saba insanlara,

Eli kanlı eşkıyalara, zalimlere, zorbalara,

Hahamlara, keşişlere, imamlara, dedelere...

Hiçbiri hak, hukuk bilmez yoksullara kinleri var,

Katilleri, canileri savunurlar mağdurlara hep söverler!

Kapitalizmin bir oyunudur,

Ortadoğu kan akıyor!

Anadolu hep ağlıyor,

Gelen bir zalim giden de zalim Tatvan, Şırnak hep yanıyor

Tank- top üretenler

Ne melek ne müşfikler,

Bakmayın cambazlara, inanmayın soysuzlara...

Adil kim katil kim it kim çakal kim? Dönüp bakalım bunlara.

Cana, mala kıyanlar,

Dünyayı bozmuşlar;

Kimi patron kimi ağa kimi Zalim Yavuz Sultan Selim gibi

Kimi Amerika'nın yandaşı kimi de İsrail'in öz kardeşi olmuş.

Savaşlar olunca,

Din-iman mı kalır?

Namluya

Mermi sürülüyor,

Tüm yaşam öldürülüyor!

Evler, köyler, şehirler yakılıp-yıkılıyor, kazanan zenginler oluyor.

Dünyamıza güller dikelim,

Tüm bağlara bülbüller dolsun,

Silahlar kırıp yakalım, mermileri atalım...

Toprak kızıla çalmasın; bedenlerden kan akmasın,

Ölümün acı şerbeti içmeyelim, çocuklar ölmesin onlar birer cennettir.

Savaş çığırtkanları,

Çıkarcılar, riyakârlar...

Para- pula kul, köleler,

Fakiri, fukarayı, yoksulları soyarlar...

Konu-komşu ülkelere sataşır, firavun-î kabahatlerini gizlerler,

Ağa-patron işgalciler çıkarına katliamları seçer hep dini kullanırlar,

Bazen Maviye bazen Yezid olur, bazen de zevkle halkın canına kıyarlar.

06.09.2009 / İst