Savrulayım Senden Yana

Ağırdan yürüdüm

Gecenin en zifrine.

Öyle karaydı ki,

Ben gecede

Gece bende

Kayboldu.

Yol aldım

Geriye mi

İleri mi bilmeden

Sabaha vardım.

Dolanmış ayaklarım

Simsiyah saçlarına

Kara mürekkep okkasına yuvarlandım.

Yazdıkça içimi beyaz sayfalara

Ben doluyorum.

Yazdıkça ağır ağır

Mürekkep okkasından

Damlayıp

Sayfalara eriyorum.

Rüzgar öyle vuruyor ki cama

Gözlerim devriliyor

Senden yana.

Hiçbir şeye tutunamıyorum

Diyorum ki için için

Alıp götürsün bu savruluş

Senin mahzun gözlerinin

En dibine vursun.

Titreyip atıyorum kendimi güverteme

Hayat çılgın dalgalarla üstüme üstüme

Öyle büyük bir dalga geliyor;

Ben hiç korkmuyorum

O koca deve bağırarak

Al, al beni götür diyorum.

Sırıl sıklam olmuşum

Kamçı gibi vuruyor dalgalar

Kaptan diyor aklım

Gel artık deli

Gel içeri

Bu kadar sevmeyi

Hiçbir dalga götüremez ki...

Duruluyorum,

Duruluyor dalgalar,

Birden güneş açıyor

Masmavi bir gök

Martılar.

İlerde beyaz bulutlara dokunan dağlar

Bir el mesafesi

Bağırsam duyulacak nerdeyse

Rüzgar bekliyor yelkenim

Yüreğim koca körük kesilmiş

Bağlasam koca gemiyi sürükleyip götürecek.

Çok parlak bir ışık doğuyor

Tam karşımda.

Öyle parlak öyle parlak ki,

Gözlerim kamaşıyor.

Açtığımda gözlerimi

odamın ortasında

Elinde resmin

İki büklüm resmine sarılıp

Ağlıyorum.

(Haziran 2011 İstanbul)