Savruluyorum Ardından

Bir sonbahar yaprağı gibi düştüm dalından

Savruldum ordan oraya...

Bir rüzgar esti uzaklaştırdı senden

Çıkarmıştı beni bilinmezliğin yolculuğuna...

Bir ağaç kökü buldum sığındım oraya

Biliyordum oraya ait değildim

Ama dönemiyordum kendi dallarıma

Orada da uzun süre kalamıyordum zaten...

Her rüzgar da daha da uzaklaştım senden

Her rüzgarda belki bu defa dedim ama

Tükenmeye yüz tuttu kavuşmaya dair umutlarım

Rüzgarım o günden beri sana doğru esmedi zaten

Gerçi essede ne farkeder ki

Sen bahara hazırlanmışsındır çoktan

Dallarında yeni yapraklarınla...

Bense savruluyorum hala senin ardından....