Say ki Göçebe Yağmurdu

Sarkacında durdu zaman

Şimdi tüm hatıralarım dağınık kavim

Baş köşemde okuduğum en güzel romandı sahte aşkın

Gittiğin gün elimden alınan

Ne muhayyer bir rüzgârdır bu mevsim

Ben yine savruk /yine talan

Münzevi bir iç çekiştir nefesin dudağımda

Ne yana dönse yüreğimdeki güvercin

Hazin Eylül, sarışın hazan

Kim susturacak dilimde kanayan vaveylayı

Ağzımı kapatan ellerin hepsi düş ve yalan

-" Ön teker nereye, arka teker oraya" derdi annem

Külliyen yalan!

Yalan değil gün gibi aşikârdı hâlbuki

Bu kadar mı benzerdi bahtımız ve ihanet mi vururdu hep

Üstelik yüzümüze gülerken ve sırtımızdan

Sus diyorum içimdeki küçük kıza

Umut denizinde hâlâ bağlı filikaların ve nasibini almadı

Ölüm anaforundan

Say ki; göçebe yağmurdu ahmakça saçlarını ıslatan

Tut ki; adresini şaşırmış bir temmuzdu ruhunu

Vefasız bir aralığa satan

Yüzünü yalayan kar taneleriydi

Tuz ve kirlerden arındıran

(ucuz aşklardan)

Teselliyle tecellinin arasında kıvrılmış yatar şimdi

Ömrüme bahşedilmiş yaşam

Kederli ve ağır aksak

Mutlaka biraz sulu sepken, ve eksik senli yanlarımdan

Ve yine sensiz bir şehir

Vaktidir mısralara sarılmanın tanıdık suskunluğumla

Hem zaten

Şiirin anavatanı değil midir aşk

ve hüzün değil midir aşk'a otağı kuran...