Sayıklamalar / 2

- Uyanıkken düş görür sevdaya vurgun olan. -

- Tez -

Yalan yok, bu ilk değil uykuya susuzluğum

İronik bir kabusa eşken uykusuzluğum.

Yalan yok, bu son değil semaya vurgunluğum

Şark Yıldızı'na aşık kimliksiz durgunluğum.

Oysa benden önce de varken Kutup Yıldızı

Kaç hüsran tanıdı gök, kaç ayrılık, kaç sızı?

Bildiğim kadarıyla, milyar yıldır - yaklaşık -

Dünya günün peşinde, Kamer dünyaya aşık.

Yani en fazla üç gün süren fânî dünyada

Her gün bir savaş emri veren cânî dünyada

Cehennemin ateşi Şeytan'ın uykusuyken

Aşk, kirlenmiş dünyada tertemiz kalmış suyken

Suyu iç, ateşi yak; söndüğü an ölümdür

Çünkü hayat bir sahne,oyunsa tek bölümdür!

- Sentez -

Öyle bir dünya ki bu, cehennem ateşine

Kızıldeniz'de doğmuş bir Mısır güneşine

Bulutlar secde edip gökyüzü kararırken

Tomurcuklar bahara darılıp sararırken

Âsa suya hükmetti, gün doğdu oyun geçti

Karanlık tövbe etti, zalim fîravun geçti.

Öyle bir dünya ki bu, kaç şâh kaç mêrdan geçti

Karıncayı nallayan Sultan Sûleyman geçti.

Öyle bir dünya ki bu, Kerbelâ susuz çölken

Hüseyn'imin gözyaşı, kanla yoğrulmuş gölken

Ve Leylî'nin feryâdı çarparken dağa taşa

Turnaların sêmahı ağlarken düşen yaşa

Her doğan gün zalimin hanesine kâr geçti

Ağıtların üstünden, küskün Zülfikâr geçti.

Öyle bir dünya ki bu, en çaresiz an geçti

Ama aşk başka şeydi, sonra Pir Sultan geçti.

Öyle bir dünya ki bu, yol bilip ihâneti

Ufkunu aydınlatan ışık sayıp lâneti

Önce Torlak Kemal'i, ardından Börklüce'yi

Bedrettin'i ve sonra kim bilir kaç yüceyi

Karanlığa gömerek cism-i sefîl sayacak

Sonra her şeye sövüp, tövbesinden cayacak

Kim bilir kaç melânet, kaç Ebu Cehil geçti

Cehalêt sağanağı kim bilir kaç il geçti.

Ama her şeye rağmen, kar yağdı boran geçti

Öyle bir dünya ki bu, Nazım Hikmet Ran geçti.

Öyle bir dünya ki bu, bir uçtan bir uca dek

Toprağın kudretini öğretiyorken felek

Mehter ?in sesi sustu, kılıç pas tutar oldu

Yapraklar kımıldamaz bahar yas tutar oldu

Yıldızlar bir tarafa, güneş bir yana geçti

Mesnevi can bulurken, koca Mevlâna geçti.

Öyle bir dünya ki bu, zaman durdu an geçti

Kâinatın gördüğü en şanlı Osman geçti.

Öyle bir dünya ki bu, ne ses kaldı ne sêda

Ne bir kubbemiz kaldı ne vakitsiz bir vêda

Her şey düne gömüldü, kırıldı Kısakürek

Yoruldu Orhan Veli maddeye döndü yürek

Bulutlar ağlar oldu, yağmur yağdı sel geçti

Toprağın sadık yari bir Aşık Veysel geçti

Öyle bir dünya ki bu, kaç büyük ozan geçti

Yalnızca aşka mecbur Attila İlhan geçti.

Öyle bir dünya ki bu, gerçek unutulurken

Düşünmek suç sayılıp nefesler tutulurken

Hallacı yüzülürken, kül olurken Nesimî

"Enel Hak" şîarıyla verdim son nefesimi.

Yüzlerce yıl sonrası, masmavi gözlü bir dev

Kasım yapraklarını yakarken alev alev

Güz'ün dili tutuldu, konuşmadı lâl geçti

Öyle bir dünya ki bu Mustafa Kemâl geçti.

Öyle bir dünya ki bu kim bilir kaç can geçti

Ruh bedenden ayrıldı, en büyük yalan geçti.

- Tümevarım -

Öyle bir dünya ki bu, yolcusuz han da biter

Kalemi hüzün kokan Yavuz Doğan da biter!

10.10.2006

Beşiktaş