Sayıklamalar

dudaklarım

belli belirsiz sözcüklere aralanıyor

sese dönüşmeden sönüyor her hece

bir meleğin gözyaşıyla yıkanır mıydı insan

çocukken ölünce..

karşıdan bakmak istiyorum biraz kendime

kendimin olabildiğince en uzağından..

uzaklar acıtır canını insan yanının

ben de acıtır mıydım?canııım..

içimin

közü

güvende değil insan yaşamakla

hep biraz daha eksilmeler eklenecek ömrümüze..

hep biraz daha yaralayacağız kendi özgürlüğünde kanat çırpan bir düşü..

hep biraz daha

kahır oturacak boğazıma..

beklemek adına ne varsa gelmeyecek

bir ?sen? kalacaksın ömrüme..

bir ?sen? varsın senden arınmış..

?sen? satırlarıma dişlerini geçirmiş

emiyor anlamı..içim boşalıyor..

dilimdeki ağıta mum yakıyor içimde bilinmez bir yer

dehlizlerinde yitiyorum en derinimin

ellerime koca boşluklar çarpıyor

ellerim

titrek

ellerim

ürkek

çığlıklar doluyor ellerimin çizgilerine

her biri bir yol..

ahh ne olursan ol

sevdamda ol..

sessizlik oturunca bedenimin üzerine

ellerim omuzlarımı arıyor

Tanrının gönderdiği meleklere dokunuyorum

her dokunuşumda yalnızlığım çoğalıyor..

kızıyorum sonra her biri bir tokat olan

bu dinsel masala..

ya her şey yalansa?

yoksa ya?

ya ölünce bitecekse insan

duracaksa dünya

ya Tanrı sadece korkularımızsa?

bütün soru işaretlerini kırmaklar geçiyor içimden

ve sen geçerken beyin hücrelerimden

tebessümlerim selama duruyor

ne ölmek

ne yaşamak

keşke hep aşk kalsak..

yazsak..yazsak..

bütün gülüşleri sana yoruyorum

ve dünyadaki bütün ölümleri.

penceremin karşısında

çatıda tüneyen bir kuş değil

o günbatımına kendini vurmuş aşık bir serseri!

ve ak kağıdıma düşen her kelime

bir damla zehir/akıttıkça rahatladığım

ve senden izler taşıyan sığınaklarım..

yalnız kalabalıklar sarıyor şehrimin caddelerini

yitiriliyor sevmekler

boynunu büküp küsüyor aşk

ve kırgınlığından okşuyorum küs yanlarının

bir tanrı gibi seviyorum..bir tanrı gibi

ene'l hak sınırları..

olmuyor

aklım iplerini vermiyor..

senden ötede duruyor Tanrı

aşkın od'unda yanmaksa marifet

öteliyorum evrenin tek var'ını..

kendi cehennemimde yanıyorum..

yerin dolmuyor

bir sen koyamıyorum bendeki ?sen?e

bir bulutu yarıyor bir çocuk gözlerinde

gözlerinden uçurtmalar geçiyor..

gözlerinde kendini aşmaklar..

bir çocuk

bir umut

zamanın yelkovanından tutmuş

dünü

yarını

unutmuş..

s.k.e

ondokuznisan2bin9