Sefil Melodi

İlk kişilik bozukluğuyla aynada kendimi tanıyamamıştım.

İlk öpücüktü babama veda ederken.

Harf harf uzaklaşırken mısralarımdan,

Serseriymişim gibi bakma bana.

Kararsızdım.

Bir çivi gibi aklıma çakılan düştün.

Düşlerimde öldün. Katilin mechuldü.

Sefil melodimle masum bir şarkısın.

Hasret gazap gibi. Bir sima gülerdi.

Ayyaş olsa gerek.Duygusu derindi.

Tereddütsüz arkasına dönen bir çok umut.

Gelecek en büyük engeldi.

Doğru akmayan bir saat kolumdaki.

Defterimin sonunda anladım ki;

Karalama bir satırın katiliydim ben...