Şehir Hikayesi

Ağlasam,

Gözyaşıma yetecek çukur var mı

Göğün memesine tutunmuş

Isırılmış ağzım

Ateşler giyinmiş mısralarım

Ey sözümün külü ;

Yıldızları heceledin,

Çizdin gökyüzünün resmini, denizi yıkayan topraklara

Var mıdır o zaman,gecenin bir çocuğu?

Var mıdır yenik günlerimin ayak izleri?

Belleğim dünün etrafında dönüyor

Günün ellerinden gecenin ellerine kayarak

Mısralarım var yarına..

Bedenimin dişleri altındandır

Sararım yarını

Bağlarım böğrünü zamanın bir demet gibi

Ne düş ama !

Bir değnek gibi görünüyor ,şafak buradan

Varlığıma tırmanan bir mevsimdeyim

Çiçeksiz ve tarlasız geliyorum

Yalvaç alnımda toprak

Güneş saçlarını tarıyor günbatımının

Meyhanaler yükseliyor,bakire şehirlerde

Aralarında bir çocuk var bu şehirlerde, bana benzeyen

Aralarında sevdiğim kadın var ölen

Su gibiyim

Şehirlerin yalağına dökülüyorum

Gölgelerin yürüdüğü yoldayım

Kirpiklerim ve parmaklarım bekler

Beklerim,

Bu şehrin hikayesini

Uçarken arşın pervazlarında