Şehr-i Ağıt

Şehir bugün kalabalık,

Aşikar bugün şehir,hava açılıp kapanıyor.

Seyrine dalıyorum mimoza çiçeklerinin

Saksılar dip suya hasret

Ben elasına gözlerinin.

Hiç olmadığım bir boşlukta

Gözlerim mapushane yolu gözler gibi

Adımı attığım her yerde isminin baş harfi.

Tam tamlı bir söz ile naralar atarken sarhoşlar

Hiçbirşey söylemeden ağlayışına şehrin,

Ve bitkinliğine bir açelya açıyor yine.

Kasımpatı, mor menekşeler

Ve eksantrik bir egzos kokusu.

Mamba düşlü siyahi çocuklar,

Adımı bir türlü ezberleyemeyen,

Ama hep çaylarımın demini bilen

O yaşlı, bıyıklı bir delikanlı...

Kendimi öldürdüm bugün içimde

Şehre küskünlüğüm yok

Sanadır tüm küsmelerimin sebebi.

Evim çarşampa pazarı kıvamında

Sormayın halimi ey dostlar!

Yaşanacak onca şey var,

Kapımı bir gün çalın ey dostlar!

Sevdiğimi kaybettiğimedir yüzümün buruşukluğu

Şehrin bugün yas tutuşudur!...

Nasır bağlayan ellerimin ürekliği

Karışık bir tosttur karşı dükkanda satılan

İçinde hiç bir şey olmayan,

Ama hep karışık denilen bir ekmek parçası...

Sanadır anlamsızlığım bugün,

Balık sevdasına gidemeyişimin tek sebebi sensin

Ve rakıyı masamda eksik etmeyen hayalin,

İşte yine karşımda!

Söyle ben nasıl unutayım gözlerini

Sözlerini ve seni, nasıl unutayım...