Şehr-i İstanbul Sevişmeleri -II-

Düşler kaldırılıp mücevher kutularına

hüzün kilitli sandıklardan çıkartılınca

başlıyordu biteviye iç ses monologları

uzayıp gidiyordu sorgularım sabaha

böyle bir gecedendir tanışmışlığım

saçlarımı tarayan İstanbul poyrazıyla

gizlemeyi o öğretti gözyaşlarımı

gece yağmurlarının saydamlığına

ekseriyetle çıplaktı ayaklarım

habersiz buluşurduk dalgakıranda

öperken tenimi adaların işveli ışıkları

aşkla sığınmalarım ondandır koynuna

yarenim, inci tanem, dert ortağım

vazgeçilmezim, yoldaşım canım Marmara

günü geldiğinde dikecekler mezar taşımı

doğup büyüdüğüm bu topraklara

işte bu yüzden yegâne aşkımsın sen Marmara.

İlker PAMUKÇU