Seksenler

sokağa çıkmanın yasak olduğu

günlerin var

kapanıp evine bütün gün

özlediğin şimdi

her köşesi tarih olmuş sokaklar,

senden kalan izler

okunmuyor birgün

işte ben o gündeyim.

olmadı be bir tanem,

ne garip değil mi,

en karanlık günleri dahi insan

özlüyor bazen

ve bazen yazmayı

beceremiyorsun

ve sen

yine vazgeçemiyorsun

hüzünlü bir ıslık gibi

hiç çalmayı beceremediğin

ama hep hayal ettiğin

içinde giderek büyüyen bu sokaklar

tarlalara pamukların yağdığı

kurak bir kış mevsimi,

kenarda paçavralar uzun kavaklar

çocuk pantolonları

kuğu gölü balesini

izleyen çaresiz bir minik gibi

oturuyorsun

işte öyle üzgün.

olsun be,

ben hatırlıyorum ya

ve işte hayat devam ediyor

sen yine yanımdasın sanki bugün.

26.03.2013