Sen

_Bilemedin,

Gece nakşını işlerken karanlığa,

Meşkindeydi hüthüt sessizliğin,

Bir kalem,bir kağıt ve yalnızlığım vardı kimsesiz

Ardına kadar aralamışken geçmişi

Sen sayıklıyordu hüzmesinden gecenin,

_Bilemedin,

Hayalinle gölge oyunundaydı suretim,

Hay-i-hak 'cüssem' yerle yeksan,

Avuçlarımda ismin yazarken göğe doğru

Ve resmederken gökyüzünde ismini

Bir asi rüzgar kovalıyordu bulutları güneşe

Sen yazıyordu ay ışığı bulutlara,

_Bilemedin,

Bir kucak mesafesindeydi sevdam,

Sarılsam dünyaya boğulur derdim...

Gözyaşlarım kefenlenirken gamzelerinde.

Firar ediyordu bir bir göğsünden vicdan

Sen akıyordun hıçkıran gözlerimde,

_Bilemedin,

Seher vaktine _sen adını vermiştim,

Geceye _sen,gündüze _sen,güne _sen,

Aklımı dar'a çekerken,düşünüş _sen

Son dileğim sendin,derdim,dilimden dökülen

Sen oluyordu amin demeden önce,

_Bilemedim,

Kelebeklerin bir günlük ömrü olduğunu

Sen kokarken bahar_

Ve,

Çiçekler soluyordu, ihanettinden

Sen, oluyordu hiddetim,

Avuçlarken resmini

Sus kokuyordu adın,sessiz suretinde

Sen oluyordu nefretim,......

Hattab(Y.K.)