Sen Artık Bir Şiir Değilsin.

Sen artık bir şiir değilsin.

Dizlerindeki şehirler kuşatılmaz artık

Saçlarında kuşlar öpüşmez

Unutma!

Sen artık bir şiir değilsin.

Bir serzeniş belki

Bir iç çekiş

Sokağının lambası ışıtmaz odamı

Sokağının tenhasında,elinde anılarla beklemez bir adam

Kuşluk vakti dönüşlerini

Hatırla!

Sen artık bir şiir değilsin.

Bir kaç kelimeden ibaretsin

Ve bir çok renkten

Kadınlığının hükmü kalmadı

Sevinince nem kapan parmak uçların değersiz artık.

Beni tutmaların.

Kendine çekip.

Kendimi unutturmaların.

Unutuldu o tanrıları kıskandıran aşkın.

Aç bacaklarını da iyi dinle.

Sen artık bir şiir bile değilsin.

Yalnızca şiire bahanesin.