Sen Ben Ve Iki Güzel Arkadaş

yumamadım hiç bir gece gözlerimi şöyle usulca

uyumadım hiç şöyle sessiz sakin uzunca

kapakları metal sanki gözlerim etten

etten ama delinmedi bir kere bile ayıkken

deliksiz uykulara hasret hep

bunca sene neydi bilmedim sebep

rüyalarım olmadı arzuladığım

ama hep gördüm anlamsız karmaşık boş

rüya görmek değil benimki

sahneler gelir geçer

içinde fügüran misali anlamsız kişiler

sabah uyanırım

yoktur hiç biri hepsi zihnimden silinirler

yorulur beynim ağırdır kafam

kalkarım uzandığım yerden

ne uykudur adı ne uyanık olmak

uzayan tek şey vardır zaman içinde zaman

oysa uzamaz asla hep son hızla kısalır

bölünür kesilir yiter

ömrümüzden çalınan zaman

zaman sen en hainisin düşmanlarımdan

düşman bile uyudu suya inat

sen uyumadın uyuturken bunca insan

sana inat uyumam ben bilirsin

uyursam çalınandır ömrümden

hem gece kalayım hem gündüz

ne sen bana dokun ne ben

çek ellerini gözlerimden ağırlık etme

gördükçe baksın dünya gözüyle ite köpeğe

avrat adına hakaret sayılır heriflere

uzaklara gideyim son deminde gecenin

usul usul akayım yüreğine

şöyle sıcak ve yavaş

bir güzel düş göreyim

içinde sen ben ve iki güzel arkadaş