Sen Beni

Sen beni,

Ben çoktan yakmıştım kendimi.

Doğacaktı bu aşk. 

Gözünden,

Sözünden,

Özünden belliydi.

Yedi bahar yalnızlığın koynunda,

Yedi yaz bakışının nakışında 

Demlendi bu aşk.

Kaç kış küllendi 

Ama yine de sönmedi.

Seni ilk gördüm de kor oldum. 

Tutuşmuştum bir hevesle, 

Sonra küllenmiş közümle,

Senden başkasına kör gözümle 

Kaç fırtınada söndüm sandım. 

Senin haberin yok, 

Benim kanatlarım yok.

Bu aşk çoktan kurulmuştu.

Rüzgarın ne hoştu.

Bir bakışınla küllerim havaya savrulmuştu.

İçimdeki tomurcuk güllerim yanıp kavrulmuştu.

Sen beni,

Ben çoktan vurdum kendimi.

Batacağı belliydi bu aşkın güneşi.

Avuçlarımda dudaklarının izi,

Yine de terketmedi sevdan bizi.

Sen beni,

Ben çoktan öldürdüm kendimi.

Alnımın çatından vurdun 

Bereketli bir kiraz mevsimi.

Saçıldı bu aşk havaya, 

Karıştı toprağa,

Tüm berraklığıyla yazıldı suya.

Ölmedi hala yaşıyor satırlarda.