Sen de Gidersen

'' ensemden aşağı iniyorum

kemire kemire, ayak parmaklarıma ''

ya,

kaybedersem

üzüm taneleri gibi damıtmışken seni

içimi aşındıran alüvyonlar henüz dolmaya başlamışken

gözlerin kaçarsa

varlık ile yoksunluk arası yamaçlara saklanırsan

ve ben artık körsem

ellerim nüzul

dokunmayı unutmuşsam, dikenlere takılır da kanarsa parmaklarım

burcunu unutup kayarsa

ve yıldızım

ve ışığım

yarım kalmış zifafın ortasında

kasıklarımda o sancı

kıvranırsam terkedilmiş sokağın ortasında, o loşlukta, o yoklukta

tüm lambalar sönmüş

tüm şarkılar bitmiş

mahur makamlar birikmişse keman tellerinde ve arşeler kırıksa

sesleri kısılmışsa çingenlerin

tokmak yorulmuş

davul derisi çatlamışsa, bitmişse düğünleri kırlangıçların

nadasa bırakılmışsa tüm aşklar

ve şiirler kopmuşsa bileklerinden

yarına dair

o zılgıtlar

o halaylar

kaçışmışsa korkularımdan

havada gürültüler

bulutlar sağanak

kurşun kadar ağırsa yağmurlar, saklanmışsam sahipsiz çorak bahçede

üşüyorsam

zeytinsiz bir ağaçta

sığırcık misali

sapanlar

kaşıma hedeflenmiş

küçük taş parçasına sıkışmışsa ömrüm, gerilmiş lastik mesafesindeysem

ve şahadeti unutmuşsam sende

sende gidersen

koparıp almadan beni

o korkunç sürgünlerden

vesveselerde kalırsam, başımı sakladığım mabette

çıldırmışsa dualarım

tanrı kurallarına baş kaldırmışsam

eylemlerim ziyan

isyanım sebilse kuşlukta, nafile bağırıyorsam ses tellerimi kurşunlayıp

çekip alır mısın beni barut kokulu işkencelerden

şarapneller değmeden yüreğime...