Sen Gidersen Âh Müberra!
Ben de kalmam bu diyarda,
Sen gidersen âh Müberra!
Giderim sana uyar da,
Sen gidersen âh Müberra!
Zaman seni bana kursa,
Götürürsün her ne varsa
Neye yarar mal, mülk, arsa?
Sen gidersen âh Müberra!
Bomboş kalır gönül şehri,
Akmaz olur sevda nehri,
İçerim baldıran zehri,
Sen gidersen âh Müberra!
Hayallerim gerçek olmaz
Mutluluklar beni bulmaz
Geride hiçbir şey kalmaz
Sen gidersen âh Müberra!
Akar da göz pınarlarım,
Kökten kurur çınarlarım,
Kışa döner baharlarım
Sen gidersen âh Müberra!
Esmez olur bahar yeli
Açmaz bahçemizin gülü
Vallahi olurum deli!
Sen gidersen âh Müberra!
Efkârın dem olur çaya,
Tutmaz çaldığımız maya,
Yaşayamam doya doya,
Sen gidersen âh Müberra!
Yüreğimde sefa kalmaz,
Hiç kimsede vefa kalmaz,
Aklım gider, kafa kalmaz
Sen gidersen âh Müberra!
Kanlı yaş döker bulutlar
Yara alır tüm umutlar
Bozulur ağzımda tatlar
Sen gidersen âh Müberra!
Gönül köşküm talan olur
Tuttuklarım yılan olur
Her ne varsa yalan olur
Sen gidersen âh Müberra!
Kalpte yuvalanır hüzün
Yokuşa evrilir düzün
Geceye döner gündüzün
Sen gidersen âh Müberra!
Geçince gençlik çağları,
Bozulur gönül bağları,
Mesken tutarım dağları,
Sen gidersen âh Müberra!
27 Ekim 2026/Trabzon
M. NİHAT MALKOÇ