Sen Gitme

Rüzgar eserken gitme,

Eğer rüzgar gözünden düşürürse

Bir damla yaşını habersizce

Düşen her umutta

Bir sen biter

Çöller yeşerip

Seraplar gülümser bana

Sen yerine...

Yağmur yağarken gitme,

Damlalar değdikçe tenine

Kıskançlığım tutar kendimce

Sarılıp ellerine

İzin veremem

Bir adım

Bir nefes öteye

Umarsızca gitmene...

Güneşli günlerde gitme...

Aydınlandıkça güzelliğin

Yeni sırlar sürülür gözlerime

Ve bir yanık olur acır sözlerin

Bir nefret büyür içimde

Fırsat vermem

Hayallerimin üzerinden

Pervasızca geçisine...

Sen en iyisi mi gitme...

Çünkü sen gittiğinde

Yeni bir anlam bulup yaşamak

Zor gelir

Bana yalnızca

Kendimi çivileyip de gözlerine

Tavaf etmek kalır bedenimi

Bambaşka bir alemin

Bambaşka bedenlerinde...