Sen Gittin

mayıs salıncağı kurulur

eylül'ün kuru döşüne

çocuk hengamelerini arar gözlerinin elâsı

yok öyle değil artık o sokak arası

o tahta oyuncaklar

o masallar

bitti kahvenin kırk yıllık baharı

falları

telvenin göz içine bakan yalanı

avuç ayalarında kapandı hayatın kadem çizgisi

köşe bakkalın demirden kepengi gibi

öğlenin göbeğine belâlı bir akşam bindi

arşeler indi şarkılar bitti

bakır sakallı dilencide gitti

bir musalla kaldı avluda

bir de gül suyunun boş şişesi

savruldu gecenin efkarı

lodos yemiş kolyoz misali

asıldı bir boşluğa idam hükmünde çiroz ipi

sen gittin

şehir gitti

on kırk beş sirenleri inletti küpeşteleri ...

'' topla şimdi yosunları o denizi göçmüş şehirde

yeşile boyansın tırnakların ''