Sen Gönlümün Baharında Gül Açan
Sen can taşırdın
ben canan yüreğine bahar açandım
gönül yorgunu sevdana
sen hüzünlere veda ederken
sen gönlümün baharında gül açandın
sen yeter ki gel güneşinle
gönül bahçesi bahar kokan ol
canını gönülden son sevda yemini
son yazgı gönül fermanı dillere destan
bir aşkın öyküsü efsanesi yaşayan zorun güzelliği...
dünya kadar sevda yükü taşırım bir ömüre
seni yaşardım her anım gözyaşında
korkusuz gözlerimden düşen damlalar b/aksa
yağmurumuz acıyan gülüşlerimiz olacaktı yüreklerde
kırıldıysa kalem ipe düşerin senin yolunda
başım sevda yoluna düşerse uzayacak bir yeminle
düşer giderim yar peşine sevda umuda giden yolda
giderim yar yoluna ölüme sevda bilirim
düşerim gözlerine bakmaya doyamaz
emelim yok olsa da yaşarım seni sol yanımla
dostun bahçesi gülistanlık gönül ç/ağlarım
yazları kışa döndü güzel gülüşlerinle çoşarım
sen gelmez oldun baharım yaza dönsün güzelim
karlı dağların karı erimez sen gelmez oldun gülüm
uzak bir şehrin hasreti çekilmez olur
yol yolak bilmeyen engelleri aşar gelirsin
dedim ya kışı bahar olur gönlümün yazına
gelmeyen yolcuya yol görünmezmiş
bir aşkın hikayesi kadar bitmeyen sevdaya düşer gönlüm
gel gerçeksen g/özüm
yüreğimin ağacına as beni
seni severim her ne olursan ol
gölgemin mihenk taşına kalayım
seni gördüm her baktığım bulutlarda
bir güzel görünür mavili sularına baktığımda
sen gönlümün dilberi gülüm
deniz kıyısında gül bahçesi kokan diyarlarda beklerim
sen yeter ki gel
gönlümün baharında gül b/akan ol
gözlerine bakıp öleceğim günü sayılayacağım
yollar uzak olsa göz yaşına bakarım
ben bir ömüre sayarım beklediğim günler aşkına
adı yüreğimde saklı sevda yeli çağlasın
sen gönlümün baharında gül açan
seni gözlerime kazdım güzelim
yüreğimde çağlayan sularda
05*05*14*