Sen Habersiz

güneş, gölge oyunu oynar turuncu ışıklarla ve sonra

kara saplı bir bıçakla kendini öldürür

saçlarımda sönerken ateşi

uçurum bir gece başlar

aşk, ortak türküsü insanlığın demişler

özlemlerime gazel okur ufuk çizgisi

yüreğimde kimsesiz bir şiir filizlenir

kangren yaralarım sızlamaya başlar

koyu geceler için yarınsız bir hastayım şimdi

yıllanmış yalnızlığımı avuç avuç içerken

çakır keyf anason gizlerimi anlatır bana

o anlatır ben dinlerim

kanamak isterim

oluk oluk kanamak isterim

kanarım..

Çınar ağacım habersiz bundan

haberi yok kedimin

habersiz imbat yeli

habersiz sokaklar

sen habersiz...

sen habersiz

ben sevmenin cesaretiyle

yalansız

günahsız

yürürüm sana

bir martı ve deniz peşim sıra

İzmir gemi olur

içi dışı özlem yüklü sevi

gözlerim yosun tutmuş

iliklerime kadar yoksun

gör halimi..

sen habersiz

muhtaç ruhumu göğsüne yumarım

sen habersiz

aşkım dile gelir

/benim için üzülme, ne kadar yalnızsam

o kadar seninleyim sevgilim/

dönünce yalnızlığıma

rüzgarın fısıltısı anımsatır bana

sana kavuşacağım gün

bir yudum suya dönüşen gülüşümün

içimdeki yangını söndüreceğini..