Sen Kaldın

Yalnızdım önce
Sonra güneş açarken yeniden doğdum
Geceler ortak oldu yanlızlığıma
Arkadaş oldum onla
Mutlu olurum diye
Uzattım ellerimi gökyüzündeki
Ayla yıldızlara
Dokunamadım onlara
Kimi zaman
Konuştum onlarla
Dinlediler beni
Sessiz sessizce
konuşmadılar ama

Kimi zaman ağladım
Ağladım yağmurlar eşlik etti bana
Ağladığım anlaşılmadı
Gün açtı ardında umutla
Uyandırmak için beni
Ben uyanmadım ki
Uyumadım oysa


Yalnızdım önce
Sonra sen çıkageldin ansızın
Oturdun kalbimin baş köşesine

Önceden hiçbirşeyim yoktu
Şimdi herşeyim var
Çünkü sen varsın
Bir tek sen (i)

K(al)dın(m) kalbim (d)e

23 Ağustos 2011 83 şiiri var.
Beğenenler (2)
Yorumlar (2)
  • 11 yıl önce

    Züleyha can. Senin beğenmiş olman bana daha da bi mutluluk verdi inan. Eyvallah...

  • 11 yıl önce

    Evet Şennur Şairem...bir sohbet havası içinde okuru imgeyle boğmadan,ılık bir nefesle anlatmışsın öykünü... Teşekkürler Şairem...