Sen Olmadan

Kar yağmış eteklerine
Bu kez siyah
Kışın bembeyaz asaleti üzerine durmuş.
Yalnız gülümseyişin bana baharı hatırlatır...

Soğuk bir gecesin sen
Aylardan Ocak,
Gözlerin bakmasa bir an kalbime,
Karanlıklar aydınlanır mıydı ülkemde?
Ya da doğar mıydı halkımın üzerine güneş?
Cehennemler cennet olur muydu ahiretimde?

Ruhundur yürüyen
Issız ve tenha sokaklarımda
Bedenin olmasa da olur bana
Kafidir ruhun...

Sen
Bahçemden gül mü aldın?
Yanakların kırmızı mı beyaz mı?
Benim gördüğüm bir gökkuşağıdır...

Sarı saman kağıtları tanır en iyi
En derinden seni
ve gözlerini.
Mürekkep dile gelir anlatmak için seni
Resmini çizer karanlık odalarda..

En derinden ağrıyarak, sızlarca
Kalbim ağlar gözlerin için.


Yollar bitkin kokunu mu almış ne
Dağlar mı görmüş seni yoksa
Karlıdır bu gece.

Boşverelim herşeyi
Bana gelelim.
Tepeler ardında uzaklardasın
Yolların sonunda.
Düşün ve hemen söyle
Sensiz, gözlerin olmadan,
Sesini duymadan,
Tesadüfen karşılaşmadan,
Yaşamak yaşamak mıdır
Ölmek mi?