Sen Olmadan

Bir şehirdi ellerimde tuttuğum sevgiler.

Akan her gözyaşı, her damla tane tane döktü içimi ortalığa...

Akan her sevgi düştü sessizce sokakların kuytularına.

Kaldırımlarda tanımaya çalışırken ellerimle seni,

Uzak düşmekte kendi bedenime bu yüreğim,

Zifiri yollara esir olmakta gözlerim...

Bir vedaya hazır değilim henüz, nice zamandır beklemiyordum böyle şeyler...

Ördüğüm o duvarlardan tanımaya çalışma beni,

Bu şehir birçok şeyi değiştirdi bende, zihnim eskisi gibi değil!

Bir liman gibi sığındığım sen, şimdi ise bir mahkûm gibi kurtulmaya çalıştığım bir hapishane...

Neden değişmez seneler, kurulan her mazi neden kolay bırakmaz beni.

Bir şehir gibi gönlüm artık; ıssız ve yorgun...

Terk edilmiş bir harabe gibi; yıkık, dökük...

Toplamak kolay değil yıkıntıların arasından bir kalp kırıklığını....