Sen Satırları

Sana kuramadığım her cümle,

Şiirimin yeni bi satırı,

Sadece bana saklı,

Bazen papatya oluyor ismin,

Bazen İstanbul boğazı,

Gözlerin diye başlıyorum söze bazen,

Utanıyor kelimeler,

Tam bırakırken kalemi

Suretin süslüyor gözlerimi,

Saçların diyorum sonra,

Saçların meselâ...

Saçların aşkın arka bahçesi,

Tüm çiçeklerim orda,

Kalbimin dudaklarıma en yakın olduğu yer saçların,

Heyecan duygusunun en anlamlı olduğu yer,

Sayfalar akıp gidiyor,

Bende halen sen diye başlıyorum söze,

Gecenin gölgesi düşüyor penceremden,

Savaşlar anlamsızlaşıyor,

Silahlar,

Göğe bakıp çektiğim bütün ahlar,

Anlamsızlaşıyor o an...

İki elimle yalnızlığı tutuyorum,

Rengi elime bulaşıyor...