Sen Söyle

.../

Ana dilim gibisin, iyi bildiğim

Az konuştuğum

Ve yüreğimin en çok kurduğu cümlesin...

Sen soluma darbe yapan

Yaşam kavgam, acıya tutanağım

Seni ana dilim kadar sevdim

Yıldızlar kadar uzak

Nefes kadar yakınım

Özlemek sevdadanmış

Sen uzağım

Sen yakınım

Kanatan bir yanı var hasretin

Mesafeler değil mi özlemi bıçak sırtı yapan

İçini kıyım kıyım doğrayan

Öyle uzaksın ki

Tıpkı yıldızlar ve ay kadar

Hani yıldız olsan göğe merdiven dayar

Koparıp yüreğime saklardım

Öyle kolay değil işte

Öyle bir uzaklık ki bu

Öyle bir hasret ki

Tarifi zor ve imkansız

Gurbetin tırnakları kanatırken gözlerimi

İçime uzanır yokluğun

İşte o an yüreğim titrer, ellerim üşür

Ellerimi ellerine saklarda ısınamam

Öyle bir anda

Gözlerin gözlerimle buluşur

İçim burkulur

Yüzüm düşer

Yüzünde özlem dillenir

Gözlerin el eder

Gel eder

Olmalı bir yolu

Vardır elbet

Bitmeli içimi tüketen bu gurbet

Çözülmeli ayrılığa düğümlü bu denklem

Ah! Nazenim...

"Boşa koysam dolmuyor

Doluya koysam almıyor"...

Ben de cevapsız tüm sorular

Aklım tutulmuş, yüreğim zindan

Bilemedim

Bilmiyorum

Vardır bir yolu elbet

Sen söyle...