Sen Umutları Kelepçeli Mahkum

Gece yarısı buğulu gözlerim.

Histen öte,bir 'an' da.

Toparlanmamış halde

ki toparlayabilmek için

dişli olup takıldı feleğin çarkına.

Dejavu yaşadığımı sandım.

Kareler tekrar tekrar

gözümde canlandı yine...

Beceremedik sevmeyi gönül aşka küstü.

Başa döndük boşa döndük çevrildik ikimiz.

Bir avuç ateş olsan

bu denli kontrol altında tutabilen.

Sözcüklere hükmedebilme yolunda

cürümün kadar yer yakamazsın.

Bahtımın ufkunda batıpta gitme.

Bu denli ayakları yere basan

bir kurgudan mı ibaretsin.

Aslında silkinip uyansam bu şiirle

çevremdeki objeler

oldukça flu görünse...

Geçmişten bir sahneye

salıselik bir seyahat yaşansa...

Tarifi tam yapılamayan

az önceki duygum

nasılda kasıldı

doğru ve vurucu cümlelerle

somut kılınamadığından

çileden çıkardı.

Sen umutları kelepçeli mahkum

Ben duyguları prangalı esir

''Evet..evet bana da oluyor o'' dediğinde

cansız bedene can veren nefesimdesin.

Zavallı parmak şıklatarak

''Hey sen çok yaşa!''deyip

adın sevdamın en yücesindesin.

Sonbaharın vazgeçilmez vişne çürüğüm.

Sevmek suç

Sevilmek kabahat

Oysa kimsenin aşkını çalmamıştık

Hele bak sevdiğim ,iki gözüm

Seni yaşayarak ;

'hayallerim'

kaç sevdalıya nasip olmuştur?

Bu soruya cevap vermen için değil...

Bu sorunun cevabı olmadığını anlaman için

acaba kaç kez daha şahitlik edecek.

----------

-----