Sen Üvey Ayrılığı Seçtin

aşkımızla büyürken sen üvey ayrılığı seçtin

madem böylesine sevdin neden üzerime basıp geçtin

nefes alan varlıklarım arasında tektin

bunu bile bile neden sana koşarken beni ittin

gülmeyi hatırlamaya çalışan bir kalpte hala yaşıyorsun

bunu bile bile neden gönlüme doğru koşmuyorsun

sana giden son otobüste beni bekliyormusun?

ben her gece hüzün damlatıyorum yastığıma biliyormusun?

karamsar iki kaşın arasından bana bakmıştın

bu beni bir gün bırakırmı diye düşünürken

o insan seni nefesine tercih etmişken

ardında bir hasta hüzün kaldı sen gitmişken