Sen ve Gölgen

Sendin işte

uzandığımda tutabilecek kadar yakındın

Kayıp şehirlerdeki sessizliğinde boğuldu seviler

Kaçışlarının sebebi oldu yalnızlık !

Sevgi korkularda başladı

Her haykırışta söz oldu yaşlar

Sendin işte

Burcu burcu serdin yollarına öfke düğümlerini

Üstüne basıp geçmedik mi seninle ?

Kimsesizliğinde mühürlemedik mi geceyi ?

Dünlerin yalanlarını anlatmadık mı maviye ?

Yağmurda kaybettim seni

Bulutlar inledi ardından

Kapı arasında kalmış gölgeler

Anlamsızlık doğmuş mumya kalplere

Yalnızlık tek dostmuş

Gözyaşıymış en sadık sevgili

Ve en güzel türkü yalan olmuş dillerde

Çığlıklarım sana yüreğim

Sevmeyi bilemedin

Korkularına yenik düştün

Cesurdu gölgen

Gölgeye eşlik edemedi beden

Hayatın cilvesi seninle/de oynaştı

Savaşamadın kahramanı olmadın gölgenin

Dünü bu/güne

Bu/günü düne teslim ettin

Şimdi çek kartını sun yüreğini

Kimsesizliğe