Sen Yoksan Şiirde Yok ...!

bir kuşun kanadından kopardığım,

tüyle yazıyorum bu şiiri

kuşu sorma..!

uçtu gitti...

muhtemelen senin yanında.

aklın başında mı diye sorma,

ayakta zor duran,

zil zurna sarhoş biriyim..

içtim bu gece.

üstelik söz de vermiştim.

-sahi ya! söz vermiştim değil mi? -

tıpkı senin bana verdiğin sözler gibi

tutamadım işte

unutmuşum..

-o kadarmışım demek...-

bana; güneş battıktan sonra

-yıldızları seyret..!

derdin ya hayırsız....

şimdi gözlerim gökyüzünde

ne acı değil mi?

beni de

yıldızlarımı da çalan

aynı hırsız.....

sokak köşesinde çömelmiş

dilenciden farkım mı kaldı?

dilenciye

on kişiden

biri mutlak para veriyor...

bizde de

gelen geçen hep boş geçiyor...

birde;

küfürden beter gülüyorlar ki sorma gitsin.

o gülüşler,

burnumu sızlatıyor...

bir kuşun kanadından

kopardığım tüyle

yazıyorum şimdi...

artık yıldızlar kayabilir özgürce,

dilekler tutulabilir umarsız.

bir çırpıda

soluksuz....

geçen gemilerin peşine takılabilir başkası,

bu son şiirim

sen son şiirimsin benim...

sen yoksun...

şiir de yok....

sen olmayınca

zaten hayat boş..