Sen Yoksun Diye

dün akşam maziye daldım

okudum bendeki herşeyini

teker teker okşadım resimlerini

ve

dertli hüzün dolu mektuplar

ve

yine sensiz yine yapayalnızdım

içimden geldi birşeyler söylemek

her zaman ki gibi ağlamaklı

gözlerimden akan yaşı görmemek için

ışıkları söndürdüm

meğer ki sönmeyen ışık gözümdeki yaşlarmış

ama onları söndüremedim

sen yoksun diye

onlarda bana acı keder çektiriyorlar

her gece sanki ağlayacak zamanı biliyorlar

durmadan akıp akıp gidiyorlar

sanki

suçlu benmişim gibi.