Sen Yoksun Her Şey Dert Her Şey Tasa

Gidenlerin ardından dökülürmüş gözyaşları

Ben yalnız kalmanın yasındayım.

Ne söylediysem sevdadan yana

Aşktan yana..

Elbette en çok senden yana..

Hepsinin arkasındayım.

Şimdi seni düşünmek faslındayım.

Sana olan sevgim hiç değişmedi

Yeni doğan çocuklar gibi

Gün geçtikçe büyümekte..

Inga-ları, agu-ları çoktan bıraktı sevdam

Dudaklarım

Sana en güzel sevgi sözcüklerini söylemekte..

Gidene kal demenin faydası yok..

Kal desen kalsa..

Gitme desen gitmese..

Ne değişecek kırılmış bir cam parçası olan yürekten ?

Kırılan parçalarını yapıştırsan..

Eskisi gibi olur muydu hergün yüzüne baktığın ayna?

Hiç gider miydi

Ardından , göz yaşı döktürür müydü

Gönülden sevseydi gerçekten?

Gerçekten sevseydi giden

Kalanın ardından

Önce yüreğini incitip

Sonra da, yerinden söktürür müydü?

Sen alınma gözümün nuru-başımın tacı

Sana değil bu sözcükler..

Sebepsiz gidenler için..

Öylesine ..

Bir an aklıma geldi de yazdım

Biz -ikimiz

Hiç ayrılmadık

İyi ki böyle değiliz.

Beni soruyordun ya..

Nasılsın, iyi misin..diye..

Hiç iyi değilim.

Kara zindan günlerim

Gözlerin gibi...

Bana soruyordun ya:

Beni özledin mi..diye..

Hem nasıl,

Deliler gibi...

Hüzün bulutları kaplıyor her yanımı

Hergün, her an düşündükçe seni...

Ne şarkılar avutabiliyor beni

Ne onlarca içtiğim demli çaylar..

Ne de en içli şarkılar..

Gündüzlerimde sen..

Gecelerimde sen..

Hep hüzün..

Her hüzünde güzel yüzün..

Her zaman sana hasret..

Sen yoksun..

Her şey dert,

Her şey tasa..

Daha fazla, dayanmaya gücüm kalmadı

Hadi, gözümün nuru

Çok sürmesin bu gurbet..

Hadi başımın tacı

Çıkıp gel

Sensiz yaşamak çok acı...