Sen Yoktun

Sonrasında,

Kapıyı çarpıp gitmişti..

Sokak adlarında aradık

İmzasız mektuplarda bir de..

Farkında olmadan

Alıştık yokluğuna,

Alıştık

Kanayan

Yaramıza..

Yalınayak çıktık geceye

Bileklerimize kadar kahkahaya boğulduk

Sen yoktun..

Sokak çalgıcılarına sorduk

Simitçilere, ayakkabı boyacılarına

Dükkanların vitrinlerine sorduk,

Maske takan herkese sorduk

Farkında değillerdi yokluğunun.

...

Kollarında bırakıp geceyi

Naralarla sorduk

Cevap veren olmadı.

Yaşadığın aşklara sorduk.

Eski dokunduğun ellere dokunup

Belki gözlerinde buluruz diye

Baktık,

Sen yoktun..

Dalından sıyrılmış

Yapraklarla süslenen mevsimlere sorduk,

Çıplak bedenlerin altında eriyen,

Sakalları batan adamlara sorduk.

Deliliğe gizlenmiş

Sessizliğin içindeki sırlara,

Duvarların renginden başlayıp da

Öfkenin doğurduğu her bir öfkeye sorduk

Sen yoktun..

Ve bir daha gören olmamıştı...