Sen Yoktun Aşkım....

Ben yine gün batımında'ydım

sonsuzuna uzandığım hayallerin

yol çatımında.

çoban yıldızı yine orda'ydı

dolunay orda.

karıncalar uykuya dalmıştı o an

circir böceği oldu orkestram

solo'ydu proğram

tek başıma..

her zaman ki yerdeydim yine

gözlerim kapalı başladım dansa

bulutları seripte ayaklarıma

nefesin değdi dudaklarıma

kulaklarımda şarkımız vardı

seni anlattı her nota,

her nokta sana sustu.

uçtum yine aşkım

sana uçtum

sen yoktun...

gökkuşağı sarmıştı uzak tepeleri

epeyice oturmuştun sen orda.

seyretmiştim gözlerimin ucuyla

yüreğim avucumda.

sor istersen mavi göğe, titrerdi

seni isterdi yerde ki duman

surda ki rüzgar.

tufanım koptu.. off aman, aman

yoktun yanımda

ben koptum...

ordaydı seher, ordaydı tan bu sabah

bekledi kalbim hep sana atan.

geceyi kopardım tutam tutam

şafak gördü hallerimi

gün ışıladı üstüme.

güneşim sana dönmüştü

sel yürümüştü gözlerimden

özlerimden beni döktüm

yoktun aşkım,

sen yoktun..

ben koptum deli tufan

ölümü öptüm,

öldüm aşkım,

gömüldüm....