Sende Mevsim

Gözlerin iki yorgun kuş 

Kirpiklerin de dinlenen yaz akşamları 

Bir bakışınla göç eder içimdeki hüzün 

Yerine kırlangıçlar konar kalbime 

Sesin ıslak bir çakıl taşı gibi 

Avucumda yuvarlanır çoğalır 

Sessizlikten duvarlar örerken gece 

Senin fısıltınla yıkılır şehir 

Saçların rüzgârın ezberlediği şiir 

Her teline bir yıldız takılmış sanki 

Başımı koysam omuzuna 

Samanyolu dökülür dizlerime 

Ellerin sonbahar yaprağı 

Dokunsam yanarım dokunmasam üşürüm 

Parmak aralarında sakladığın deniz 

Her dalgasında beni sana vurur 

Sen bir kıtasın içimde 

Kimse ayak basmadı daha 

Ben her gece kaşif olurum 

Ve her sabah sende kaybolurum