Senden Habersiz Yürüyorum

Üzerime sonbahar yaprakları düşüyor

Senden habersiz senin sokaklarında yürüyorum

Biçare..

Yüzümde hafif bir tebessüm

İçim ise yangın yeri..

Yalnızlığımla yine bir başımayım

Buruk sevinçlerin sahibi olmuş yüreğim

Söz dinletemiyorum!

Kesiliyor titreyen yüreğim

Bir neşter dokunuşuyla

Boşalıyor kanlarım yere

Öyle dolu ki içim

Sustuklarım büyüyor içimde

Severken sevilememenin

Sayısız başa geliminin

Acısı dokunuyor yüreğime!

Üşürken bedenim

Senin sokaklarında

İsmimi anışındadır

Bütün dermanım!

Baldan tatlı,

Bir bakışın yeter

Gel sayılı nefesler varken

Şimdiye kadar çekilen

Zulümler yeter..

Her yorgunluk bitimi

Yeni bir perde açılıyor yüreğimde

Eskilerin açtığı yaralara inat

Belki de seninle açıyorum

Son kez yüreğimin perdelerini,

Son kez çıkıyorum hayat sahnesinde

Başrolde ben doğaçlama oynuyorum

Her zaman ki gibi..

Son bir umut işte

Son gönle düşen

Geç kalmış cemrem

Ayın hilalinde gizlenmiş

Berrak yüzün

Gel düşmeden toprağa

Bedenim!

Gel!

Özüm, son noktam

Gel iki gözüm..

04*10*2009

10:20