Sendin / Son Mektuplarım - 7

Yatağımda çakan şimşeklerdi beni uykumdan alıkoyan

Yağan yağmurlarla dertleşen bir gökyüzü gibi uyandım

Bugün

Şehir sırılsıklam, sanki derdimden ağlıyordu bulutlar

Sevdiğim adamın gözlerini aradım, çoktan dalmışlardı

Bugün

Sessizce yeltendim telefona

Senden haber yoktu

Biliyorum sen de yoktun

Hayallerim bir kat daha dalıyordu derinlere

Oysa benim hayallerim senin gözlerine dalmıştı

Beni benden eden deniz gözlerine...

Bak kilitlendim yine, kapandı odamın kapısı

Sensizliğimin ilk günü bugün

Seni seninle yaşamak için bir değil bin ömür sarf etmiştim

Sendin çünkü beni aşkın kör kuyusundan çıkaran

Sendin çünkü beni yalnızlığımdan alıkoyan

Sendin çünkü benim geceme güneş gibi doğan

Sendin işte ulan, sendin

Hayat bir çırpıda alabiliyormuş sevdiklerimizi

Ben seni nasıl sevdiysem öyle kaybettim işte

Dağıldı umutlarım senin 'veda' sesinde

Tırmaladı tüm bedenimi

Aşık olduğum o sesin bugün son kez konuştu benliğime

'gidiyorum' dedi inceden

'ne seni istiyorum, ne de başka birini'

Ben istemedim seni kaybetmeyi

Rüyamda bile görmek istemezdim seni

Ne kadar istemesem de

Rüyamda bile veda ediyordu sesin

Hala yankılanıyor işte...

Artık duvarlara anlatıyorum sensizliğimi

Anlattığım duvarlar bile yas tutuyor içimdeki cenazeye

Çünkü sen hayallere bağlayıp terk edip gidermişsin

Git şimdi, kim bakarsa baksın doyamadığım gözlerine

Sana çok ah ediyorum sevdiğim

Kalbimi iyileştirip en zayıf kısmına sen koydun tekmeyi

Seni kaybetmedim sevdiğim

Çünkü sen hiç benim olmamışsın ki

Gözlerimde yağmurlar belirmedi bile

Şimşekler çakmadı, birer birer çiselemedi yağışlar yanaklarıma

Ağlamadım bile

Değmezmiş demek ki

Giderken demiştin ya bana 'sen hep mutlu ol'

'çünkü herkes mutlu olmayı hak ediyor.'

Sen hiç mutlu olma sevdiğim,

Herkes hak eder de mutluluğu

Sen hak etmezsin...