Seni Beklemek

Seni beklemek

Kuşluk vakti

Küçük bir çocukken

Çıktığım ıssız bir seyahatten

Şafak vakti kendime

Olgun bir kadın kadar

Birikerek dönmek,

Seni beklemek

Yani

Olması gerekenden

Çok erken büyümek

Seni beklemek

Zamanın o büyülü evinde

Yelkovanın üzerine oturup

Dakikaların kalp atışlarından

Tınısı bir ömür süren

Bir şarkı bestelemek...

Seni beklemek

Yani

Saatlerin dilini çözmek

Seni beklemek

Resimlerin,şiirlerin

Müziklerin

Usul usul

Ayağına basmadan

Saçlarını çekmeden hiç bir saniyenin

Gözbebeklerinin içine dolar gibi

Bir anı defterinin

Ruhundan Geçmek...

Seni beklemek

Yani

Bir anının kanını

Canına vermek...

Seni beklemek

Bir ağacın kızıla çalar saçlarıyla

Yeşile bakan gözlerini

Asıp yüzümün eflatun bulutlarına

Yüreğimin orman kokulu caddelerinden

Huşu ile geçmek...

Seni beklemek

Yani

Hasreti yeşille bezemek

Seni beklemek

Tek kanatlı bir martının

Puantiyeli Atkısı kadar

Özgürce salınabilmek

Yalnızlığın gece mavisi sahiline paralel

Seni beklemek

Yani

Kuş uçumu bir kaç çığlık ötede

Tutsaklığın özgürlüğüyle

Sabaha dilenmek...

Seni beklemek

Kınından yeni çıkmış gecenin

Sabrımın en orta yerine

Baş aşağı saplanırken

Nasıl böyle soğukkanlı gülümseyebildiğini

İçimin ücralarında

Nasıl yol bulup kimleri dost edindiğini

Düşünmek

Seni beklemek

yani

Düşerken düşünceleri de düşündürmek...

Seni beklemek

Bir nehrin göğsüne sendeleyerek inen

Sarhoş bir sandal gibi

Yosun tutmuş gölgemin kollarında

Ağır ağır dibe çökmek...

Seni beklemek

Dolunayı yutmuş gözlerimden

Parça parça yıldızlar dökülürken

Satır satır hasret iliştirmek

Kağıdın her şey olmaya açık saflığına

Seni beklemek

Yani

Şiir kere yalnızlık büyütmek...